برای رسیدن به پرواز دیر كرده‌اید. اطلاعات مهمی روی لپ‌تاپ خود دارید؛ از جمله اسناد محرمانه‌ی شركت و اطلاعات شخصی خودتان كه آن‌ها را باید به مقصد برسانید. ولی ناگهان، متوجه می‌شوید كه غیب شده است. یا آن را گم كرده‌اید، و یا به سرقت رفته است. در هر دو حالت، گرفتار بد مخمصه‌ای شده‌اید.

  فرودگاه‌ها و هتل‌ها بهترین محل برای سارقین هستند. بیش‌تر لپ‌تاپ‌ها در این دو ‌جا مفقود می‌شوند و این خیلی بد است. امّا اغلب، اطلاعاتی كه به هیچ وجه نمی‌توان جای آن‌ها را پر كرد، همراه‌شان نیز از دست می‌روند.

 متأسفانه آمار و ارقام دقیقی از تعداد لپ‌تاپ‌هایی كه به سرقت می‌روند و یا مفقود می‌شود، وجود ندارد، ولی تعدادشان دارند روز به روز بیش‌تر می‌شوند. هیچ یك از این حوادث نباید برای شما اتفاق بیفتد. امّا شما هم باید فوق‌العاده حواس‌تان جمع باشد و چهار چشمی لپ‌تاپ خود را بپایید. با تدابیر امنیتی شدید در فرودگاه‌ها، امكان گم‌شدن لپ‌تاپ‌ها خیلی بیش‌تر از گذشته است.

1- توصیه‌هایی برای رد شدن از بازرسی‌های امنیتی

در بسیاری از فرودگاه‌ها، تعداد زیادی لپ‌تاپ در بخش اشیای گم‌شده جمع‌آوری شده است. این‌ها را مسافرانی كه عجله داشته‌اند، در هنگام بازرسی فراموش كرده‌اند. بعضی‌ها دنبال لپ‌تاپ خود می‌گردند و آن‌ها را پیدا می‌كنند، امّا خیلی‌ها هرگز سراغ كامپیوتر‌‌های‌شان را نمی‌گیرند.

واضح است كه وقتی پرواز دارید، باید وقت كافی برای این كار اختصاص دهید تا در اثر عجله كردن، چیزی را فراموش نكنید. خود من وقتی می‌خواهم مسافرت كنم، لپ‌تاپ خود را در یك كوله‌پشتی مخصوص لپ‌تاپ قرار می‌دهم. هم‌ جای كافی دارد، و هم این كه توجه كسی را جلب نمی‌كند. بعضی‌‌ها كه به اصطلاح كلاس گذاشته‌اند و قیافه گرفته‌اند، لپ‌تاپ‌های خود را در كیف‌های چرمی آن‌چنانی به این طرف و آن طرف می‌برند. این عده خودشان دنبال دردسر می‌گردند. چنین كیف‌هایی با زبان بی‌زبانی می‌گویند:“لپ‌تاپ! لپ‌تاپ! مرا بدزدید! ”

   بیش‌تر نیروهای امنیتی در فرودگاه‌ها نیز می‌خواهند لپ‌تاپ شما را بازرسی كنند. اگر می‌بینید امكان دارد، به جای این‌كه آن را دست نیروهای بازرسی بدهید، خودتان این كار را بكنید. راستش را بخواهید، همه‌ی افراد یگان بازرسی فرودگاه‌ها كاربران ورزیده‌ی كامپیوتری نیستند.

  اخیراً در حالی كه می‌خواستم از بندرعباس به تهران پرواز كنم، مجبور شدم به افراد بازرسی‌كننده توضیح دهم كه چطور لپ‌تاپ مرا باز كنند. اصلاً نباید از این توضیح دادن‌ها بترسید. شما كه نمی‌خواهید كامپیوترتان بی‌خود و بی‌جهت ناقص شود.

  از طرف دیگر باید از شارژ بودن باتری لپ‌تاپ خود مطمئن باشید. ممكن است نیروهای امنیتی بخواهند لپ‌تاپ شما را روشن كنند. از همه مهم‌تر، نگذارید لپ‌تا‌پ‌تان از چشم‌تان دور شود. هر چند اگر تصادفاً برای بازرسی بدنی از سر تا پا انتخاب شدید، ممكن است مجبور شوید برای چند لحظه‌ای از لپ‌تاپ خود چشم بردارید.

وقتی سوار هواپیما شدید، كامپیوتر‌تان را- كه درست در كیف خود قرار گرفته است- زیر صندلی جلویی خود بگذارید. سعی نكنید كیف كامپیوتر را در قفسه‌های بالای سرتان بگذارید، چرا كه دیگران نیز به آن قفسه‌ها دسترسی دارند.

2- اگر اطلاعات محرمانه‌ای دارید، آن‌ها را كد‌گذاری كنید!

اگر اطلاعات حساس و محرمانه‌ای روی كامپیوتر خود دارید، بد نیست به فكر كدگذاری آن‌ها باشید. در خود ویندوز ایكس‌پی، ابزارهای مورد نیاز این كار از قبل پیش‌بینی شده است. در صورتی كه كامپیوترتان را سرقت كردند، حداقل با این كار زحمت‌شان را در دسترسی به داده‌های كامپیوتر خود بیش‌تر می‌كنید.

  كدگذاری از اطلاعات حساس شما محافظت می‌كند، امّا نمی‌تواند آ‌ن‌ها را برگرداند. برای این‌كار، می‌بایست اطلاعات خود را به یك كامپیوتر دیگر نیز انتقال داده باشید. اگر به اینترنت دسترسی دارید، به راحتی می‌توانید فایل‌های خود را در آن‌جا قرار دهید.

  هیچ لزومی ندارد كه از تمام اطلاعات موجود روی لپ‌تاپ خود نسخه‌‌برداری كنید. فقط كافی است فایل‌های مورد نیاز خود را به اینترنت بفرستید. در نتیجه اگر خدای‌ ناكرده كامپیوترتان را در طول سفر به سرقت بردند، می‌توانید در مقصد كامپیوتر یك نفر را قرض بگیرید و اطلاعات مهم خود را از اینترنت دانلود كنید.

  پیدا كردن وقت برای تهیه‌‌ی نسخه‌های زاپاس از داده‌ها معمولاً سخت است. خیلی‌ها خود را با این كار به زحمت نمی‌اندازند. امّا نسخه‌های زاپاس (یا به اصطلاح نسخه‌های پشتیبان) می‌توانند در مواقع اضطراری به دادتان برسند.

3-از پخش‌كننده‌ی موسیقی خود یك استفاده‌ی دیگر هم بكنید.

اگر به اینترنت دسترسی ندارید، یا نمی‌خواهید اطلاعات خود را به اینترنت بفرستید، بهتر است یك نگاهی به بعضی از این دستگاه‌های پخش موسیقی بیندازید. بعضی از آن‌ها تا 20 گیگابایت نیز ظرفیت دارند و به سادگی از طریق درگاه یو‌اس‌بی به لپ‌تاپ شما وصل می‌شوند. به این ترتیب می‌توانید داده‌های خود را به یك پخش‌كننده‌ی موسیقی كپی نمایید. این ماسماسك‌ها می‌توانند هر داده‌ای را – و نه فقط فایل‌های موسیقی را در خود ذخیره نمایند. بنابراین بهتر است یكی از این‌ها را همیشه در كیف خود داشته باشید.

4- اسم و نشانی خود را در روی لپ‌تاپ‌تان حكاكی كنید

 كارشناسان امنیتی توصیه می‌كنند كه اسم و نشانی خود را در روی كامپیوترتان حكاكی كنید. این كار حداقل باعث می‌شود كه سرقت كردن آن كمی سخت‌تر شود. بعضی از سارقین نیز از خیر چنین لپ‌تاپ‌هایی می‌گذرند.

5- یك رمز عبور برای ورود به سیستم تعیین كنید.

آن‌هایی كه زیاد به مسافرت می‌روند، باید روی لپ‌تاپ خود یك رمز عبور بگذارند. با این كار، هر وقت سیستم‌تان را روشن كنید، قبل از ظاهر شدن ویندوز، باید رمز عبورتان را وارد كنید. این رمز عبور جلوی دسترسی به كامپیوترتان را كلاً می‌گیرد. بنابراین، این رمز عبوری نیست كه بخواهید آن را فراموش كنید.

برای گذاشتن رمز عبور روی كامپیوتر خود، باید وارد برنامه‌ی تنظیمات مادرزادی آن شوید كه در بیوس كامپیوترتان قرار دارد. این كار در كامپیوتر‌های مختلف به روش‌های گوناگونی انجام می‌گیرد. معمولاً، اگر در حین روشن كردن سیستم خود مثلاً یكی از كلیدهای Del، Esc یا F1 را فشار دهید، منوی تنظیمات مادرزادی آن ظاهر می‌شود. اگر شك دارید، بهتر است دفترچه‌ی راهنمای كامپیوتر خود را از این نظر مطالعه كنید.

وقتی وارد منوی تنظیمات شدید، باید بگردید و گزینه‌های مربوط به امنیت یا حتا رمز عبور را پیدا كنید. رمز عبور مورد نظر خود را وارد كرده و حتماً مطمئن شوید كه این تغییرات ضبط می‌شوند و پس از آن از منوی تنظیمات خارج گردید.

6- به فكر بیمه كردن لپ‌تاپ خود باشید.

 و بالاخره، اگر لپ‌تاپ گران قیمی دارید، بهتر است آن را بیمه كنید. بعضی از شركت‌های بیمه سیاستی در مورد بیمه‌ی كامپیوتر‌ها ندارند، و تازه اگر هم داشته باشند، نوع پوشش بیمه‌ای آن‌ها ممكن است خیلی محدود باشد. به هر حال در این زمینه، كمبود‌هایی وجود دارد كه امیدواریم با تأسیس شركت‌های بیمه‌ای، مخصوص بیمه‌ی كامپیوتر‌ها هر چه سریع‌تر رفع شوند.

لپ‌تاپ‌های امروزی طعمه‌های مناسبی برای سارقین هستد. اگر این توصیه‌ها را با عقل سلیم خود همراه سازید، احتمال آن كه لپ‌تاپ خود را از دست بدهید، به صفر می‌رسد.